خوب شد موی سرم سوخت ...
کینه آمد همه بال و پرم را سوزاند
همه دلخوشی مختصرم را سوزاند
شامیان رحم نکردند به شش ماهه ما
آتش ظلم عدو خشک و ترم را سوزاند
داغ سنگین عمو جان کمرت را تا کرد
کمر تا شده تو کمرم را سوزاند
بعد تو معجر روی سر ما را بردند
خوب شد آتششان موی سرم را سوزاند
همه جا شد سپر سیلی بیداد و ستم
غربت عمه دل اهل حرم را سوزاند
چوب زد بر لب خشک و لب تو ریخت به هم
حسرت بوسه از آن لب جگرم را سوزاند
#وحید_محمدی
@beithayesookhte
+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۴ ساعت 11:11 توسط وحید محمدی
|
این ابیات بهانه ی عرض ارادتی است